Mal Sevgisi Kalbi kaplamamalı

Büyük fıkıh (hukuk) bilgini, Hanefi mezhebinin kurucusu Ä°mam-ı Azam Ebû Hanîfe’nin (VIII. yüzyıl) ilmi faaliyetleri yanında ticaretle de meÅŸgul zengin bir zat olduÄŸu malumdur. Bu büyük insan, gündüz öğleye kadar mescitte talebelerine ders verir, öğleden sonra da ticari iÅŸleri ile uÄŸraşırdı. Bir gün ders verdiÄŸi sırada bir adam mescidin kapısından seslendi:

- Ya imam, gemin battı!… (Ä°mamın ticari mal taşıyan gemileri mevcut)

İmam-ı Azam bir anlık tereddütten sonra

- Elhamdülillah dedi.

- Bir müddet sonra aynı adam yeniden gelip haber verdi:

- Ya imam, bir yanlışlık oldu batan gemi senin değilmiş.

Ä°mam bu yeni habere de:

- Elhamdülillah, diyerek mukabele etti. Haber getiren kişi hayrete düştü:

- Ya imam, gemin battı diye haber getirdik “Elhamdülillah” dedin. Batan geminin seninki olmadığını söyledim yine “Elhamdülillah” dedin. Bu nasıl hamdetme böyle?

İmam-ı Azam izah etti:

- Sen gemin battı diye haber getirdiÄŸinde iç âlemimi, kalbimi şöyle bir yokladım. Dünya malının yok olmasından, elden çıkmasından dolayı en küçük bir üzüntü yoktu. Bu nedenle Allah’a hamdettim. Batan geminin benimki olmadığı haberini getirdiÄŸinde de aynı ÅŸeyi yaptım. Dünya malına kavuÅŸmaktan dolayı kalbimde bir sevinç yoktu. Dünya malına karşı bu ilgisizliÄŸi bağışladığı için de Allah’a şükrettim.